Vondsten op het strand

Heerlijk op een herfstdag langs het strand lopen. Met je camera in de hand lekker slenteren door het zand. Verstand op nul, en op zoek naar de mooie vondsten op het strand. De zon schijnt niet, maar toch voelt het heerlijk aan. Een oude stoel trekt mijn aandacht. Ik ga er even op zitten. Ik ben alle stress van de vorige dag, dagen, weken, weer vergeten, als ik naar de zee, vogels, schelpen kijk. Ik zie een schip in de verte. Kon ik maar mee op die boot, waar naar toe, ik weet het niet. De wind waait door mijn haar. Mijn gezicht voelt lekker fris en koud aan. Ik wandel nog even verder, want wie weet ligt mijn vondst wel verderop. Mijn nieuwsgierigheid wordt getrokken, bij iedere stap die ik zet. Emoties komen los, ik huil, ik voel me vrij op het strand en denk plotseling terug aan mijn moeilijke periode in mijn leven, waar ik nog mee worstel, maar waar ik langzaam aan van los kom. Ik ben de tijd vergeten, hoe laat zal het zijn, ik heb geen idee, maar ik loop door, want voelt zo fijn aan. Ik wil eigenlijk wel op het strand blijven. Maar ja, straks wordt het donker en koud, dus dat is geen optie. Ik kijk toch maar even op mijn horloge. Plots word ik moe. Ik beslis, ik ga rechtsomkeert, en loop langs het water weer terug. Mijn dag is weer goed. Wat is dit heerlijk, voldaan ga ik weer met de trein terug naar huis!

Koop of verkoop webteksten voor uw website. Veel keuze uit artikelen voor een lage prijs. Log in of Registreer om dit artikel af te nemen.